NIEUW op onze site: Een pagina speciaal voor de kinderen! Hier treft u de avonturen van het boselfje Evelientje aan met leuke knutselwerkjes en spelletjes. Voor nog meer mystieke kleurplaten verwijzen wij u naar de site www.PheeMcFaddell.com

Er was eens een heel mooi elfje dat Evelientje heette. Zij woonde eenzaam en alleen op een elfenbankje in een heel groot bos. Iedere dag vloog Evelientje naar het meer om zich te wassen. Daarna vloog zij wat rond op zoek naar eten. 's Middags zocht zij altijd een plekje op in de zon, strekte haar vleugeltjes uit en genoot van de warmte op haar lijfje. En 's avonds krulde ze zich op op haar elfenbankje en viel in slaap. Dan droomde ze van vriendjes en vriendinnetjes waarmee ze speelde op het zachte mos. Wat zou ze graag een speelkameraadje hebben.

Read more ...

Elke dag vloog Evelientje naar het meer om te zwaaien naar haar nieuwe vriendje. Maar na een paar weken was dat al lang niet meer zo leuk als in het begin. Natuurlijk zwaaide Evelientje nog elke dag naar de overkant maar de rest van de dag was ze nog steeds alleen in het bos. Ze zou graag een keer naar het figuurtje toe vliegen, maar dan moest ze wel heel ver vliegen en dat durfde ze niet.

Read more ...

Toen Evelientje wat was uitgerust, vroeg Otto: “Ga je met me mee? Dan stel ik je aan mijn andere vrienden voor.” Dat wilde Evelientje wel. Tot nu toe had ze alleen maar over vriendjes gedroomd. Otto liep voor haar uit het bos in. Evelientje vloog achter hem aan maar stopte aan de rand van het bos. Ze keek om naar de andere kant van het meer, de kant waar ze al die tijd had gewoond. “Dag bos aan de andere kant, dag meer!”, riep ze heel hard. “Ik ben hier niet meer alleen. Ik wordt vast heel gelukkig hier!” Daarna vloog ze snel achter Otto aan.

Read more ...

Elke dag vloog Evelientje naar het meer om te zwaaien naar haar nieuwe vriendje. Maar na een paar weken was dat al lang niet meer zo leuk als in het begin. Natuurlijk zwaaide Evelientje nog elke dag naar de overkant maar de rest van de dag was ze nog steeds alleen in het bos. Ze zou graag een keer naar het figuurtje toe vliegen, maar dan moest ze wel heel ver vliegen en dat durfde ze niet.

Read more ...

De volgende morgen werd Evelientje vroeg wakker van het zonnetje op haar gezicht. Het was een stralende dag in het bos en Evelientje rekte zich uit. Ze wilde net overeind komen toen ze iemand zag zitten aan de andere kant van het elfenbankje. Eerst schrok ze wel even, maar ze wist al snel dat het goed was. Ze kroop overeind en keek heel voorzichtig naar de andere kant van het elfenbankje. Daar, op de rand, zat nog een elfje. Ze leek op Evelientje.

Read more ...